firmamento

*นับนิ้ว* ยังไม่ถึงสิบวัน!!!

งั้นดองต่อ เฮ้ย รองทีนใครมั่งฟระโยนมาอยู่ด๊ายยย!!!!

ล้อเล่นน่า ล้อเว่ง จะอัพดี ๆ แล้วครับ

Capsule 7 เมื่ออาทิตย์ก่อน ณ เซนต์หลุยส์ค่ะ

กับโปรเบย์เอย์ประกาศอิสรภาพที่ตั้งใจไว้เพื่องานนี้เลย!

sora = United Kingdom (Arthur Kirkland)

Selzere = United States of Amerca (Alfred F. Jones)

กว่าจะมาเป็นชุดนี้ได้ช่างลำบากยิ่งยวดนัก!!!

ไม่รู้ว่าใครล่อลวงใครล่ะงานนี้

แต่ก้อกระโดดลงหลุมมาด้วยหน้าตายินดีกันทั้งสองคน

เพราะงั้นงานนี้ เฮฮาเฮตาเลีย!!!

ที่ดูเหมือนจะมีอยู่กลุ่มเดียวที่เฮฮากว่าใคร

 จากซ้ายบนไล่ลงมา

Iceland = Misa , Finland = Ally , France = Wiz

USA = Selzere , UK = sora

Norway = Natsu , Chibi Canada = MILD

Thailand = Ivan

งานนี้ตกใจไทยซังคนนี้แหล่ะค่ะมารู้เอาทีหลังว่าเค้าเป็นพี่ใหญ่สุดเลย

ยกนิ้วให้ ฟุตสึกะ!!! พ่อลูก ๆ น่ารักกันมากมาย

สองคนนี้ก้อหน้าตาแอบคล้ายกันอยู่นะ

 คุณพี่ฝรั่งเศส วิซคุงค่ะ งานนี้หารูปดี ๆ ยากขริง

ว่าแต่งานนี้คุณพี่จะเอาดอกกุหลาบช่อนี้ไปให้ใครกัน?

 ไทยซังครับ รับหัวใจของคุณพี่ไป~!

จากปากคำของนอร์เวย์ ไทยซังคุยกับนอร์เวย์อยู่ดี ๆ 

จู่ ๆ คุณพี่ก้อเข้ามาขอดินแดน(?)ซะงั้น

แล้วทันใดนั้นก้อมีคนรีเฟสมาว่า

"อังกฤษน่ะ ช่วยมาแย่งไทยจากฝรั่งเศสให้ดูหน่อยสิ"

เค้าว่างั้นแน่ะ ก้อจัดไป...

ได้ต่อยฝรั่งเศสเป็นพอ!!! /สโลแกนอังกฤษเขาล่ะ

 แล้วก้อพูดจริงทำจริง ไทยซังเคียด

ช่วยฟังเค้าหน่อยสิจ๊ะ ฉันยังไม่ได้พูดซักคำเลยนะว่าจะยกดินแดนให้น่ะ

ว่าแล้วทั้งสองก้อจัดการรวบไทยซังไม่ต้องรอคำตัดสิน เฮ้ยยยย!!!

 ในยามวิกฤติย่อมก่อเกิดฮีโร่!! อเมริกามาช่วยแล้ว!!!

ในเมื่อฮีโร่มาช่วยแล้วก้อเป็นของอเมริกาซะเถอะนะ!

เฮ้ย มีเรื่องนี่หว่า

ฟุตสึเอย์หันมาร่วมมือกันชั่วคราว

กลายเป็นคู่หูสุดแกร่งในทันใด

 รูปนี้ได้ยินอะไร เอย์ไท ๆ ลอยมานี่แหล่ะ

ฟุตสึเอย์ปฏิบัติการขอไทยแต่งงานกันอีกครั้ง

 ไทยซังยื่นช่อดอกไม้คืนให้????

กลับไปเป็นฟุตสึเอย์เถอะนะจ๊ะ อย่ามารังความฉันเลย=[]=

 เพื่อความสบายใจของไทยซัง ฟุตสึเอย์ก้อรักกันดีก้อได้???

 ได้ข่าวว่าเอย์โดนเหยียบเท้า

กลับไปหาเบย์เหอะ ดีสุดแล้วล่ะ = =

 ถ่ายกะลูก ๆ ~!

แล้วก้อโดนคุณพี่เตะกลับไปเป็นเบย์เอย์ ฟุตสึกะ

อัลฟ์ทำหน้าประมาณว่า

อะไรของมันฟระ ไอลุงนี่ ขาดความอบอุ่น

แถมพี่น้อง(ในUK)ไม่รักอีกตังหาก

ต่อปายย ลากอิตาจังมาถ่ายรูปด้วย

 และแล้วก้อมีเหตุมารผจญ

 อังกฤษ นายปล่อยลูกสมุนนายเพ่นพ่านมากไปแล้วนะ

ใช่ที่ไหนกันเล่า++++!!!!

ถ่ายรูปหมู โลกทั้งใบเป็นของอังกฤษ!

ซ้อนกันให้สมมาตร?????

 ชวนพวกพ้องสแกนดิเนเวียมาร่วมด้วย

คุณพี่ขอเด่นเลยละกัน

 อังกฤษอนุญาตแล้ว สหประชาชาติทุกคน ลุย!!!!

 ชะตากรรมที่น่าสงสารของคุณพี่ดำเนินต่อไป

ไหน ๆ ก้อ ไหน ๆ ขออีกสักป้าบ!

ส่งลูกแฝดไปเตะ !!!

โลกก้อยังคงเฮฮากันต่อไป

หมดครึ่งเช้า ก้อเข้าครึ่งบ่าย

แล้วมันมีอะไรนะเหรอ?????

ก้อถึงเวลาขึ้นเขียงไปร้องคาราโอเกะน่ะสิ!!!

นั่นน่ะ ครั้งแรกของฉันเลยนะ!!!!

ต่อไปเป็นซีรี่ย์ "ส่งอังกฤษขึ้นเขียง" เชิญรับชม

 "เดี๋ยวบ่ายครึ่งก้อได้เวลาขึ้นเขียงแล้วนะครับ"

คุณสตาฟเค้าว่ามาแบบนั้นแน่ะ //เค้าไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย

แล้วก้อตอนเที่ยง ๆ เลยกะลงไปหาอะไรทาน

เป็นอาหารมื้อสุดท้าย(?)ซะหน่อย เพราะจะได้อยู่เฝ้าหน้าเวทีเลย

แล้วระหว่างเดินทางไปโอบองแปง ก้อเจอกับน้องแจนกะน้องเบรน

ที่บังเอิญมาขอถ่ายรูปเข้า แล้วก้อเลยร่วมหัวจมท้าย

เป็นคนถ่ายวีดีโอไปด้วยเลย 

สแตนด์บายหน้าเวทีมีทั้งแก๊งค์สแกนดิเนเวีย คุณพี่ คุณเต้อแยงกี้ซึน ๆ คุง

เจ้าหญิง น้องจูน  หน้าม้ากำลังใจเพียบ แค่นั้นก้อโล่งใจไปเปลาะแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น ความเครียดก้อไม่ได้ลดลงเท่าไหร่เลย

เซลเป็นเด็กดนตรี เรื่องการแสดงคงไม่มีปัญหาเท่าไหร่ 

แถมยังเคยขึ้นเวทีมาบ่อยกว่าฉันอีก

แต่ฉันน่ะ เป็นเด็กทัศนะ แถมยังเป็นฮิคิโคโมริมายี่สิบปีเต็ม

เรื่องขึ้นคาราโอเกะนี่ ฉันอยากขึ้นเอง ทั้ง ๆ ที่เซลก้อบอกแล้วว่าไม่เป็นไร

สรุป มันทำตัวเอง เพราะงั้นก่อนขึ้นเวทีจึงมีสภาพเช่นนี้

มุดมุมหนึ่งของประตู เกาะชายผ้าม่านตัวสั่นเหง็ก ๆ = [] =

ดูไม่ได้เลยนะ อังกฤษ

 ดูดู๊ ดูอเมริกาทำ มาซ้ำเติม~!!!

ซะเมื่อไหร่เล่า เวลาแบบนี้แหล่ะที่ฮีโร่จะต้องเข้ามาน่ะ

 ให้กำลังใจ!!!สาบานได้ว่ากำลังให้กำลังใจกันอยู่

 เค้าให้กำลังใจกันจริง ๆ น๊าาาาาาาาา

ขอช็อตนี้อีกรูป จากบล็อกนัตสึ

 งานนี้อเมริกาเหนื่อยค่ะ ต้องมานั่งปลอบแล้วปลอบอีก

แถมไปอ้อนอเมริกาไม่พอ อ้อนชาวบ้านเค้าไปทั่วเลย

ขอบคุณเด็ก ๆ ที่อยู่แถวนั้นแล้วก้อที่แวะเวียนมาแล้วถูกฉันอ้อนทุกคนนะคะ

พอใกล้ถึงเวลาจริง ๆ เข้า ฟินฟินก้อบอกว่า

ให้วางมาดอังกฤษไว้แล้วไปเลย!!

วางมาดอังกฤษ//ท่องไว้ แต่ความจริงคือแข็งทื่อไปแล้ว

แล้วก้อขึ้นไปจนได้ค่ะ!!!!!

You raise me up

 อันนี้กล้องของเซลนะคะ

ตอนขึ้นไป...แน่นอนค่ะ

สั่นเหง็กเลย แถมเสียงเพี้ยนได้โล่ห์อีกต่างหาก

แต่ว่า...เสียงปรบมือกับเสียงกรี๊ดตอนท้ายนั่น

ชื่นใจจริง ๆ ค่ะ ขอบคุณทุกคนที่อยู่ฟัง แล้วชอบใจกันนะคะ

โฮวววววววววววววววว เค้าซึ้งงงงงงงงงง

 รู้สึกว่าตรงนี้จะได้ยินอะไรหน้าม้า ๆ 5555

ไม่ได้นัดกันไว้นะเออ

แต่สองคนเข้ามาได้จังหวะเหมาะเหม็งเหมือนเตี๊ยมกันไว้สุด ๆ 

ขอบคุณทั้งสองคนมากเลยนะ

แกนนำกำลังใจหน้าเวทีทั้งสองคน

ขอบคุณที่ให้ยืมตักมากเลยจ้า โฮววว

แน่สิ ก่อนขึ้นก้อสั่นซะขนาดนั้น ตอนลงมานี่จะเหลือเหรอ?

หมดภาพคาตักนอร์เวย์กันเลยทีเดียว

แล้วก้อต้องยกให้อัลฟ์ไปดูแลต่ออีก 

 เจ้าปัญหาจริง ๆ เลยให้ตายสิ

แต่ขอบคุณเซลมาก ๆ เลยล่ะ

ที่ไว้ใจให้เด็กอาร์ตอย่างฉันได้ขึ้นไปร้องเกะเป็นครั้งแรก

ทำให้ได้มีประวัติศาสตร์หน้าใหม่ในชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหน้า

แล้วก้อประทับใจมากมายเลยนะ โฮววววว

ต่อไป โซนรูปถ่ายไพรเวทนอกงาน

 รบกวนไปต่อใน มัลตี้ นะจ๊ะ

งานนี้ขอบคุณทุก ๆ คนเลย 

ที่มาเป็นเพื่อนร่วมเดินงาน ถ่ายรูป

เลเยอร์ทุกคนที่เข้ามาเล่นด้วย 

และทุกคนในงานที่อยู่ตอนฉันขึ้นเวที 

ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ~!!!!

และแล้วก้อลากลับประเทศ โดดเดี่ยวตัวเองสองอาทิตย์

แล้วเจอกันใหม่เดือนหน้าค่ะ เย้

edit @ 23 Oct 2009 17:32:15 by sora

edit @ 23 Oct 2009 21:23:52 by sora